برای مش فایبرگلاس از چه پشتیبانی می توان استفاده کرد؟ راهنمای کامل برای هر برنامه

متداول ترین پشتیبان هایی که برای مش فایبر گلاس استفاده می شود، تخته سیمانی (که واحد پشتیبان سیمانی یا CBU نیز نامیده می شود)، بتن پخته، بلوک بنایی، و تخته های عایق فوم سخت است. برای مناطق مرطوب مانند دوش ها و اطراف وان، تخته سیمانی یا پانل های فیبر سمنت استاندارد صنعت هستند. برای EIFS (سیستم های عایق و پایان بیرونی)، فوم پلی استایرن منبسط شده (EPS) پشتیبان اصلی است. انتخاب صحیح به محیط کاربرد، بار مورد نیاز، قرار گرفتن در معرض رطوبت و نوع پرداختی که روی مش اعمال می شود بستگی دارد.

مش فایبرگلاس یک پارچه تقویت کننده است که در طیف گسترده ای از پروژه های ساخت و ساز، نوسازی و تعمیر استفاده می شود. استحکام کششی به سطوحی می افزاید که در غیر این صورت تحت تنش، حرکت حرارتی یا چرخه رطوبت، ترک خورده یا لایه لایه می شوند. با این حال، خود مش هیچ پشتیبانی ساختاری به خودی خود ارائه نمی دهد. باید در یک سازگار تعبیه شده باشد یا به آن پایبند باشد مواد پشتیبان که بستر سفت و سختی را فراهم می کند که مش می تواند به طور موثر تقویت شود.

انتخاب پشتیبان اشتباه برای مش فایبرگلاس یکی از دلایل اصلی شکست کاشی، ترک خوردگی گچ و لایه لایه شدن EIFS است. با توجه به شورای کاشی آمریکای شمالی (TCNA)، انتخاب نادرست بستر بخش قابل توجهی از خرابی های نصب کاشی گزارش شده در ادعاهای گارانتی را تشکیل می دهد. این راهنما هر گزینه پشتیبان اصلی، نحوه تعامل آنها با مش فایبرگلاس و نحوه انتخاب ترکیب مناسب برای پروژه خاص خود را پوشش می دهد.

چرا مواد پشتیبان هنگام استفاده از مش فایبر گلاس اهمیت دارد؟

پشتیبان ثبات ابعادی، مقاومت در برابر رطوبت و سطح اتصال را فراهم می کند که اجازه می دهد مش فایبرگلاس تا عملکرد تقویت کننده خود را در دراز مدت انجام دهد. مش فایبرگلاس تعبیه شده در ملات یا چسب روی یک پشتیبان پایدار، تنش را در سراسر سطح توزیع می کند. مش روی یک بستر انعطاف پذیر، حساس به مرطوب یا ناسازگار با مواد شیمیایی بدون در نظر گرفتن کیفیت مش از بین می رود.

عملکردهای کلیدی که یک پشتیبان سازگار باید ارائه دهد عبارتند از:

• ثبات ابعادی: پشتیبان نباید در اثر تغییرات بار یا رطوبت منبسط، منقبض یا منحرف شود. انحراف بیش از L/360 (که در آن L طول دهانه است) توسط TCNA به عنوان آستانه ای که در آن احتمال ترک خوردن کاشی و دوغاب وجود دارد ذکر شده است.
• مقاومت در برابر رطوبت: در محیط های مرطوب، پشتیبان باید در برابر جذب آب و چرخه یخ-ذوب که باعث خراب شدن دیواره خشک معمولی و از دست دادن پیوند خود با پوشش های مشبک شده، مقاومت کند.
• سطح پیوند مکانیکی: پشتیبان باید سطحی را فراهم کند که ملات نازک، پوشش پایه یا چسب بتواند با استحکام لازم به آن بچسبد. پشتیبان های مبتنی بر سیمان پرتلند معمولاً به استحکام پیوند بیش از 200 psi دست می یابند که بسیار بالاتر از حداقل psi 50 مشخص شده توسط ANSI A118.4 برای سیستم های نازک است.
• سازگاری با سیستم پایان: برخی از پشتیبان ها با پوشش های خاصی واکنش شیمیایی می دهند. به عنوان مثال، دیوار خشک گچ استاندارد هنگام تماس با ملات سیمان پرتلند قلیایی به مرور زمان در مکان های مستعد رطوبت خراب می شود.

انواع پشتیبان هایی که می توان با مش فایبر گلاس استفاده کرد

شش نوع پشتیبان اصلی وجود دارد که با مش فایبر گلاس در ساخت و سازهای مدرن استفاده می شود که هر کدام برای محیط های کاربردی و سیستم های مختلف مناسب هستند.

1. سمنت برد (واحد پشتیبان سیمانی)

تخته سیمانی به طور گسترده ای توصیه می شود برای مش فایبر گلاس در کاربردهای داخلی مرطوب، از جمله دیوارهای دوش، اطراف وان، و پشتی آشپزخانه. این شامل یک هسته سیمانی پرتلند است که با مش فایبر گلاس در هر دو وجه تقویت شده است، که آن را از نظر ابعادی در هنگام خیس شدن، مقاوم در برابر قلیایی و سازگاری بالایی با ملات های نازک می سازد.

مشخصات کلیدی و ویژگی های عملکرد:

• ضخامت های استاندارد: 6 میلی متر (1/4 اینچ) برای کاربردهای دیواری، 12 میلی متر (1/2 اینچ) و 19 میلی متر (3/4 اینچ) برای کاربردهای کف.
• جذب آب: تخته سیمان در اثر قرار گرفتن در معرض آب خراب نمی شود، اگرچه ضد آب نیست. یک غشای ضد آب جداگانه که قبل از کاشی کاری روی تخته سیمانی اعمال می شود در مناطق مرطوب به طور مداوم طبق دستورالعمل TCNA مورد نیاز است.
• مش فایبرگلاس tape at joints: هنگامی که پانل های سمنت برد نصب می شوند، اتصالات بین پانل ها باید با نوار مش فایبر گلاس مقاوم در برابر قلیایی چسبانده شود و قبل از اعمال لایه نهایی، با ملات نازک پر شود. نوار کاغذ استاندارد به دلیل تخریب قلیایی سازگار نیست.
• وزن: تقریباً 3.2 کیلوگرم در هر فوت مربع (برای ضخامت 12 میلی متر)، سنگین تر از جایگزین های گچ، که بر محاسبات بار ساختاری در کاربردهای کف تأثیر می گذارد.

2. فیبر سمنت برد

فیبر سمنت برد سیمان پرتلند را با الیاف سلولزی (و گاهی ماسه) ترکیب می کند و پانلی را تولید می کند که سبک تر از تخته سیمانی استاندارد است و در عین حال مقاومت رطوبتی و پایداری ابعادی قابل مقایسه ای را ارائه می دهد.

پانل های فایبر سمنت اغلب به عنوان یک پشتیبان مش فایبرگلاس در سیستم های روکش خارجی و زیرسازی کف. در کاربردهای کفپوش، وزن کمتر آنها (تقریباً 2.0 تا 2.4 کیلوگرم بر فوت مربع برای ضخامت 6 میلی متر) یک مزیت عملی نسبت به تخته سیمانی سنتی است. انعطاف پذیری کمی بیشتر سیمان الیافی در مقایسه با CBU استاندارد، آن را برای نصب بر روی کف های فریم چوبی که در آن انحراف جزئی اجتناب ناپذیر است، مناسب تر می کند.

هنگامی که به عنوان بستری برای سیستم های گچ نازک یا گچ بری تقویت شده با مش فایبرگلاس استفاده می شود، پانل های سیمانی الیافی باید قبل از اعمال پوشش با یک پرایمر مقاوم در برابر قلیایی آماده شوند تا از مهاجرت شکوفه در لایه پایانی جلوگیری شود.

3. صفحه عایق فوم پلی استایرن منبسط شده (EPS).

فوم برد EPS ماده پشتیبان اولیه در EIFS (سیستم های عایق و پایان بیرونی) است، که در آن مش فایبر گلاس در پوشش پایه اصلاح شده با پلیمر به طور مستقیم روی سطح فوم قرار می گیرد.

در مجموعه‌های EIFS، EPS عایق پیوسته را فراهم می‌کند (مقادیر R از R-4 در هر اینچ تا R-4.4 در هر اینچ بسته به چگالی)، در حالی که مش فایبر گلاس تعبیه‌شده در پوشش پایه تقویت کششی را فراهم می‌کند که از ترک خوردگی ضربه و ترک خوردگی حرکت حرارتی در پوشش نهایی جلوگیری می‌کند. روش استاندارد EIFS، همانطور که توسط EIMA (انجمن اعضای صنعت EIFS) تعریف شده است، حداقل 4 اونس در هر یارد مربع (136 گرم بر متر مربع) مش استاندارد را برای مناطق مزرعه و 15 اونس سنگین تر در هر یارد مربع (508 گرم بر متر مربع) مش جزئیات یا مهره گوشه ای را در تمام گوشه ها و گوشه ها مشخص می کند.

چگالی EPS که به عنوان پشتیبان برای سیستم های مش فایبرگلاس EIFS استفاده می شود، معمولاً از نوع I (0.90 پوند بر فوت 3) تا نوع II (1.25 پوند بر فوت3) است. EPS با چگالی بالاتر (نوع VIII، 2.0 پوند/فوت 3) در مناطق با ضربه زیاد مانند 1.8 متر (6 فوت) اول دیوار بیرونی ساختمان، که در آن ضربه عابر پیاده امکان پذیر است، مشخص می شود.

4. بسترهای بتنی و بنایی

بتن ریخته شده، واحدهای بنایی بتنی (CMU) و سنگ تراشی آجری، پشتیبان های طبیعی عالی برای ملات های تعمیری تقویت شده با مش فایبرگلاس، سیستم های گچ بری، و پوشش های مجدد سطح هستند، زیرا ویژگی های قلیایی و انبساط حرارتی سازگاری دارند.

در کاربردهای ترمیم و بازسازی بتن، مش فایبرگلاس در ملات اصلاح شده با پلیمر بر روی سطح بتن آماده شده تعبیه می شود. مش از ترک خوردن ملات ترمیم کننده جلوگیری می کند زیرا عمل می کند و حرکت حرارتی تفاضلی جزئی بین پوشش جدید و بستر بتنی موجود را در خود جای می دهد. بر اساس تحقیقات منتشر شده در مجله Cement and Concrete Compos، شبکه فایبرگلاس مقاوم در برابر قلیایی (AR) در تماس مستقیم با بتن یا ملات اجباری است، زیرا فایبرگلاس استاندارد E-glass در محیط با pH بالا (pH 12 تا 13) ماتریس های سیمان پرتلند ظرف 12 تا 18 ماه پس از نصب حل می شود.

برای کاربردهای گچ بر روی سنگ تراشی بتنی، اغلب ابتدا یک عامل چسبنده یا پوشش داشبورد برای بهبود چسبندگی مکانیکی بین سطح بنایی و پوشش پایه تقویت شده با مش فایبرگلاس اعمال می شود. بدون این آماده سازی، سطح صاف بلوک های بتنی متراکم، کلید مکانیکی ناکافی را برای سیستم گچ بری فراهم می کند.

5. پشتیبان های مبتنی بر گچ (مقاوم در برابر رطوبت و تشک شیشه ای)

تخته گچی استاندارد مقاوم در برابر رطوبت (که معمولاً تخته سبز نامیده می شود) پشتیبان مناسبی برای مش فایبر گلاس در مناطق مرطوب نیست، اما پانل های گچی حصیر شیشه ای جایگزین قابل توجهی بهبود یافته ای است که در برنامه های خاص مناطق مرطوب پذیرفته شده است.

پانل های گچی حصیر شیشه ای، صفحه کاغذ دیوار خشک استاندارد را با یک تشک فایبر گلاس که مستقیماً روی هسته گچ لمینت شده است، جایگزین می کند. این کار باعث از بین رفتن کاغذی می شود که رطوبت را جذب می کند و از رشد قالب حمایت می کند. این پانل ها بر اساس استاندارد ASTM C1178 به عنوان مقاوم در برابر آب طبقه بندی می شوند و توسط کد بین المللی مسکونی (IRC) به عنوان پشتیبان کاشی در مناطق مرطوب مجاز هستند، مشروط بر اینکه یک غشای ضد آب روی سطح پانل قبل از کاشی کاری اعمال شود.

هنگامی که از نوار مش فایبرگلاس در اتصالات پانل های گچی حصیر شیشه ای استفاده می شود، ترکیب گیر یا ست نازک مورد استفاده برای تعبیه مش باید در برابر قلیایی مقاوم بوده و با سطح تشک شیشه ای پانل سازگار باشد. ترکیب مشترک همه منظوره معمولی برای درزهایی که ملات نازک بر روی کاشی دریافت می کنند مناسب نیست.

6. فوم سفت و سخت با مش تعبیه شده (پانل های عایق سازه)

در برخی از کاربردهای تخصصی، پلی ایزوسیانورات (پلی ایزو) یا پلی استایرن اکسترود شده (XPS) به عنوان عایق و پشتیبان پوشش های نازک تقویت شده با مش فایبر گلاس در دیوارها و سقف های داخلی استفاده می شود.

این رویکرد در تاسیسات سردخانه‌ها، ساختمان‌های صنعتی و ساخت‌وسازهای مدولار پیش‌ساخته که در آن‌ها عملکرد حرارتی مداوم بدون کاهش کیفیت نهایی مورد نیاز است، رایج‌تر است. سطح فوم باید به صورت مکانیکی محکم شده و با چسب محکم شود و مش فایبر گلاس باید با یک لایه پایه الاستومری یا اصلاح شده با پلیمر که به طور خاص برای زیرلایه های فوم کم تخلخل فرموله شده است تعبیه شود، زیرا ملات های سیمان پرتلند استاندارد به طور قابل اعتمادی به سطوح فوم برد بدون پرایمر چسبنده نمی چسبند.

مقایسه مواد پشتیبان برای کاربردهای مش فایبرگلاس

انتخاب بهترین پشتیبان برای مش فایبرگلاس نیازمند متعادل کردن مقاومت در برابر رطوبت، عملکرد ساختاری، خواص حرارتی، هزینه و انطباق کد برای کاربرد خاص است.

تطبیق وزن و درجه مش فایبرگلاس با نوع پشتیبان

پشتیبان‌ها و سیستم‌های تکمیلی مختلف به وزن‌های مش فایبرگلاس متفاوتی نیاز دارند، و استفاده از یک توری کم‌اندازه بر روی یک نوع پشتیبان سخت‌گیر، به اندازه انتخاب پشتیبان اشتباه مشکل‌ساز است.

نیاز حیاتی: چرا مش فایبرگلاس مقاوم در برابر قلیایی با پشتیبان های مبتنی بر سیمان اجباری است

مش فایبر گلاس استاندارد E-Glass به سرعت تخریب می شود و در عرض 12 تا 24 ماه بیشتر استحکام کششی خود را از دست می دهد که در ملات سیمان پرتلند جاسازی شود و مش فایبر گلاس با پوشش مقاوم در برابر قلیایی (AR) را به یک نیاز غیرقابل مذاکره برای هر کاربرد پشتیبان سیمانی تبدیل می کند.

سیمان پرتلند هنگامی که هیدراته می شود محلول منفذی بسیار قلیایی (pH 12.5 تا 13.5) تولید می کند. در این سطح pH، سیلیس در الیاف استاندارد E-glass تحت انحلال شیمیایی قرار می گیرد، قطر الیاف را کاهش می دهد، دسته الیاف را ضعیف می کند و در نهایت یکپارچگی مکانیکی تقویت مش را از بین می برد. تحقیقات منتشر شده در ژورنال Construction and Building Materials تلفات استحکام کششی 40 تا 70 درصدی را در مش فایبر گلاس غیر AR که در ملات سیمان تعبیه شده پس از پیری تسریع معادل 5 سال قرار گرفتن در میدان، مستند کرده است.

مش فایبر گلاس مقاوم در برابر قلیایی با محتوای زیرکونیا (ZrO2) 16 درصد یا بالاتر در ترکیب شیشه تولید می شود که به طور چشمگیری حمله قلیایی را کاهش می دهد. علاوه بر این، مش با یک پلیمر (معمولاً PVC یا لاتکس اکریلیک) پوشانده شده است که یک مانع فیزیکی بین الیاف شیشه و محیط ملات قلیایی ایجاد می کند. بر اساس پروتکل های تست استاندارد EIMA، مش پوشش داده شده با AR بیش از 85 درصد از استحکام کششی خود را پس از همان شرایط تست پیری سریع حفظ می کند.

مفهوم عملی: هر محصول مش فایبر گلاس که با تخته سیمانی، فیبر سیمان، بتن، سنگ تراشی یا فوم EPS در یک سیستم EIFS استفاده می شود، باید دارای یک نام واضح از مقاومت قلیایی باشد، چه به عنوان ترکیب AR-glass، چه پوشش پلیمری، یا هر دو. این مورد را قبل از خرید در برگه اطلاعات محصول بررسی کنید.

چه چیزی به عنوان پشتیبان برای مش فایبرگلاس استفاده نمی شود

چندین ماده معمولی در دسترس به عنوان پشتیبان برای مش فایبرگلاس نامناسب هستند زیرا فاقد ثبات ابعادی، مقاومت در برابر رطوبت یا سازگاری شیمیایی مورد نیاز برای عملکرد طولانی مدت قابل اعتماد هستند.

• دیوار خشک استاندارد با روکش کاغذ (تخته گچی) در مناطق مرطوب: تخته گچی با روکش کاغذ رطوبت را جذب می کند، یکپارچگی ساختاری را از دست می دهد، از استعمار قالب پشتیبانی می کند و در محیط های مرطوب دائماً با ملات نازک گیر حفظ نمی شود. IRC صراحتاً دیوار خشک استاندارد را به عنوان پشتیبان کاشی در محفظه های دوش و اطراف وان ممنوع می کند.
• OSB (Oriented Strand Board) بدون عایق رطوبتی: OSB در هنگام خیس شدن به طور قابل توجهی منبسط می شود (تا 15 درصد ضخامت متورم می شود پس از اشباع در هر آزمایش APA)، و باعث می شود پوشش تقویت شده با مش پوششی ترک بخورد و لایه لایه شود. اگر OSB به عنوان یک پوشش ساختاری در زیر یک سیستم EIFS استفاده می شود، یک مانع مقاوم در برابر آب (WRB) و صفحه زهکشی مطابق با کد باید OSB را از پوشش پایه EIFS جدا کند.
• تخته سه لا در مناطق دائما مرطوب: تخته سه لا با درجه بندی بیرونی بهتر از OSB عمل می کند اما همچنان با چرخه رطوبت به طور قابل توجهی منبسط می شود و منقبض می شود و تنش هایی ایجاد می کند که از قابلیت پل زدن ترک در سیستم های مش فایبرگلاس استاندارد فراتر می رود. تخته سه لا توسط TCNA به عنوان یک بستر مستقیم برای کاشی در مناطق مرطوب بدون غشای ضد آب چسبانده شده که حرکت زیرلایه را انجام می دهد توصیه نمی شود.
• مش فایبر گلاس استاندارد (غیر AR) با پشتیبان سیمانی: همانطور که در بالا توضیح داده شد، مش شیشه ای بدون عملیات مقاوم در برابر قلیایی در محیط های سیمانی تخریب می شود و هرگز نباید به عنوان یک جزء سیستم پشتیبان صرف نظر از دوام خود پشتیبان استفاده شود.
• صفحات فوم با وینیل به عنوان بستر مستقیم EIFS: تخته های فوم با روکش های فویل یا وینیل مانع از اتصال مکانیکی لایه پایه EIFS به بستر می شود. این فوم های روکش دار قبل از استفاده به عنوان پشتیبان EIFS نیاز به حذف کامل صورت یا سیستم پرایمر باندینگ دارند.

نحوه نصب مش فایبر گلاس روی پشتیبان: بهترین روش ها

تکنیک نصب صحیح به اندازه انتخاب مواد در تعیین اینکه آیا یک مش فایبر گلاس و سیستم پشتیبان عملکرد درجه بندی شده خود را در طول عمر سازه به دست می آورد یا خیر، مهم است.

برای اتصالات پانل سیمانی و فیبر سمنت

• یک شکاف 3 میلی متری (1/8 اینچ) بین پانل های مجاور در همه اتصالات ایجاد کنید تا امکان انبساط حرارتی بدون کمانش پانل فراهم شود.
• یک بستر پیوسته از ملات نازک را روی محل اتصال بمالید و بلافاصله نوار مش فایبر گلاس AR را به ملات مرطوب فشار دهید و نوار را روی محل اتصال وسط قرار دهید.
• لایه دوم لایه لایه نازک را روی نوار جاسازی شده بمالید و لبه ها را پر کنید تا با سطح پانل ترکیب شود. قبل از اعمال کاشی یا پوشش نهایی، اجازه دهید حداقل 24 ساعت خشک شود.
• در گوشه های داخلی، نوار مش را به جای چسباندن دو قطعه به گوشه تا بزنید. یک قطعه تا شده پیوسته از ترک خوردن اتصال گوشه به طور موثرتری نسبت به دو تکه نوار چسبنده جلوگیری می کند.

برای کاربردهای EIFS از طریق فوم EPS

• پوشش پایه اصلاح شده با پلیمر را روی سطح EPS با حداقل ضخامت 3 میلی متر (1/8 اینچ) با استفاده از ماله بریده بریده یا اسپری بر اساس مشخصات سازنده اعمال کنید.
• بلافاصله مش فایبر گلاس AR را در لایه پایه مرطوب قرار دهید، از بالا شروع کنید و به سمت پایین کار کنید. از یک ماله صاف یا شناور پلاستیکی برای جاسازی کامل مش استفاده کنید تا هیچ رشته توری روی سطح قابل مشاهده نباشد.
• در تمام گوشه‌ها، انتقال‌ها و دهانه‌های بیرونی، نوارهای تقویت‌کننده مورب از مش (حداقل 200 میلی‌متر در 300 میلی‌متر) را در 45 درجه قبل از مش میدان نصب کنید، زیرا غلظت تنش در این مکان‌ها به طور قابل‌توجهی بیشتر از مناطق مزرعه است.
• ورق های مش مجاور را حداقل 100 میلی متر (4 اینچ) در همه درزها همپوشانی کنید. ورق های مشبک را به لب به لب نزنید، زیرا اتصالات لب به لب منطقه ای با تقویت صفر است که تحت چرخه حرارتی ترک می خورد.
• قبل از استفاده از پوشش EIFS، اجازه دهید 24 تا 48 ساعت پوشش پایه خشک شود.

سوالات متداول: پشتیبان های مش فایبرگلاس

نتیجه گیری: انتخاب پشتیبان مناسب برای مش فایبرگلاس

پشتیبان مناسب برای مش فایبر گلاس در درجه اول توسط محیط کاربرد و سیستم پایانی که روی مش اعمال می شود تعیین می شود.

برای مناطق مرطوب داخلی مانند دوش ها و اطراف وان، تخته سیمانی یا پانل های فایبر سمنت انتخاب استاندارد هستند، با نوار مش فایبر گلاس که در همه اتصالات به صورت مجموعه نازک تعبیه شده است. برای سیستم های عایق دیوار بیرونی (EIFS)، فوم برد EPS پشتیبان طراحی شده است، با شبکه AR با وزن استاندارد در مناطق مزرعه و مش های سنگین در مناطق و مناطق با ضربه بالا. برای ترمیم و روکش مجدد بتن، سطح بتنی یا بنایی موجود به عنوان پشتیبان عمل می کند، مشروط بر اینکه به درستی آماده و آماده شده باشد. برای مناطق خشک داخلی با بسترهای گچی، پانل های گچی حصیر شیشه ای روی دیوار خشک استاندارد که در آن مقاومت در برابر رطوبت لازم است، بهبود می یابد.

در تمام انواع پشتیبان که شامل مواد سیمانی هستند، توری فایبرگلاس مقاوم در برابر قلیایی یک مشخصات اجباری و غیرقابل مذاکره است. استفاده از مش استاندارد E-glass روی تخته سیمانی، بتن یا در پوشش پایه EIFS منجر به کاهش تدریجی استحکام می شود که کل نصب را در عرض چند سال از سرویس تضعیف می کند.

در صورت شک، با استاندارد صنعتی مربوطه برای برنامه خود مشورت کنید: کتابچه راهنمای TCNA برای کاشی و تخته پشتی، دستورالعمل های EIMA برای EIFS، ASTM C926 برای گچ کاری، و ACI 546R برای تعمیر بتن. این استانداردها نه تنها نوع پشتیبان و درجه مش مورد نیاز را مشخص می‌کنند، بلکه توالی کامل مونتاژ، برنامه بست و مراحل تأیید کیفیت را نیز مشخص می‌کنند که تضمین می‌کند سیستم همانطور که برای عمر ساختمان طراحی شده است، عمل می‌کند.